වේදිකාව උඩ සමූල ඝාතනය

පොඩිකාලෙ ඉදලම නාට්ය හදන්න පිටපත් ලියන්න මට පුදුම උනක් තියෙන්න. සාමාන්ය පෙළ දක්වා ඉගෙන ගද්දිනම් ඉස්කෝලෙ සිංහල සාහිත්ය සමිතියට නිතරම නාට්ය නිර්මාණය කලා,  උසස් පෙළ ඉගෙන ගන්න කාලේ තියන වැඩ කන්දරාව ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑනෙ 😦 ඒත් ඉතින් විද්යා දිනයට වේදිකා නාට්යක් කලා එක තමයි උසස් පෙළ පන්තියේදි කරපු එකම නාට්ය. ඊට පස්සෙ වේදිකා නට්යක් කරන්න අවස්තාවක් ලැබුනේ ගිය අවුරුද්දෙ සැප්තැම්බර් මාසයේ SLIIT එකේ තිබුන Talant Show එකකට තමයි අපි නාට්ය කලේ. මීට ඉස්සරල අපි SLIIT එකේ තියපු Talant Show එකකට වීඩියෝ දෙකක් කරල තිබුන එකක් දේශපාලන ප්‍රහසනයක්  අනික හඩකවපු වීඩීයෝ එකක්, මේ නිර්මාණ දෙක නිසාම අපේ සෙට් එකේ උන් අලුතින් මොනව හරි කරන්න ඕන කියල කතා කර කර හිටියෙ.

ඔහොම ඉද්දි දවසක් රෑ යාලුවෙක් මූණු පොතෙ චැටක් දාද්දි කියනව ” මචන් මේ අපි ඩ්‍රාම එකක් කරමු” මට අයිඩියා එකක් නෑ බං මගෙ ඔලුව අවුල් වෙලා ඉන්නෙ මේ දවස් වල ” මොනවද බං කරමු කරමු අපි මේකෙන් ගියාට පස්සෙ ආයෙ මේ වගේ එකකට සෙට් වෙන්නෙ නෑනෙ බං” හ්ම්…. බලමුකො මම හෙට ගෙදර යනව බං ගිහින් ආවම මොකක් හරි කරන්න බලමු.

කොහොම හරි සති අන්තයෙ ගෙදරට වෙලා ඉද්දි නාට්ය පිටපතක් ලියනව පිටපත ලියනගමන්ම නාට්යට ගන්න නලුවොත් තීරනය කරල ඉවරයි 🙂 බොහෝදෙනෙක් කලින් වීඩියෝ දෙක හදන්න හිටිය කට්ටියමයි. කොහොම හරි කට්ටිය එකතු කරගෙන බලද්දි අපේ නාට්යට ගන්න හිටපු ප්‍රදාන නලුවෙක් වෙන  නාට්යකට ගිහින් මොනව කරන්නද හොඳ වෙලාවට ඒ චරිතෙට ගන්න පුලුවන් තව නලුවෙක් හිටිය අපිට් එක්ක අවුලක් නැටිවම ඒකට් ශේප් 🙂

දැන් තව ප්‍රස්නයක් තියනව නාට්යට නිලියො දෙන්නෙක් ඕන කොහෙන් කියල නිලියො හොයන්නද කියල දස අතේ කල්පනා කර කර ඉද්දි අපේ අපිට එක නිලියක් හොයාගන්න පුලුවන් උනා එත් ඉතින් තව නිලියක් හොයා ගන්න එපැයි වඩේ තියෙන්නෙ අපේ ප්‍රධාන නලුව උසින් ටිකක් අඩුයි ඒ නිසා නිලියත් උසින් අඩු කෙනෙක් වෙන්න ඕන 😛 නිලියක් හොයනව මදිවට දැන් හොයපල්ලකො උස අඩු නිලියක් 😀 කොහොම හරි දවස් ගනනක් ලැබ් වලයි කැන්ටි වලයි ලයිබ්‍රි එකෙයි අපි කට්ටිය මිටි කෙල්ලො හොය හොය උන්ගෙන් නාට්යක රගපාන්න කැමතිද කියල අහ අහ චාටර් වෙවී ඉද්දි ඒ චරිතෙටහ් ගැලපෙන නිලියක් හොයාගන්න පුලුවන් උනා අපෝ ඇති යන්තම් කියල කට්ටිය එකතුකරගෙන පිටපත බලන්න දුන්නම එකෙක්ගෙ මූන කචල් අනේ උදාන අයියෙ මට මේ චරිතෙ කරන්න බෑ බං මෙක කලොත් මම අම්භානක චාටර් වෙනව කියල ඌ මාරු උනා

මිනිහට කරන්න තිබුනෙ නපුංසකයෙක්ගෙ චරිතයක් කොහොම හරි ඒ වෙනුවට ඒ චරිතෙ බය නැතිව කරන්න පුලුවන් කොල්ලෙක් ඌ සෙට් කරල දුන්න ටික දවසක් ගියාමනෙ දැනගත්තෙ අපේ අලුත් නලුව රාජ්ය සම්මාණ ගත්ත ඩයල් එකක් කියල. කොහොම හරි අපේ අලුත් නලුව බය නැතිව ගැම්මටම  චරිතෙ කරගෙන යනව. දැන් හැමදාම වගේ අපේ උන් ඔඩිටෝරියම් එකට ගිහින් නාට්ය පුරුදු වෙනව. මෙහෙම යද්දි බීමට ඇබ්බැහි උන අපේ එක නලුවෙක් නාට්ය පුරුදු වෙන්න එන එක ටික ටික අඩු කලා දවසක් දෙකක් බලල මෑන්ස්ටත් කියලම මෑන්ස් නාට්යෙන් අයින් කලා.

දැන් ඊට වඩා කේස් එක කොහෙන්ද අලුත් අලුවෙක් හොයාගෙන පුරුදු කරන්නෙ කියල අනික නාට්ය පෙන්නන්න තිබුනෙත් තව දවස් තුනක් වගේ කාලයක් වෙන විකල්පයක් නැති නිසා මම ඒ චරිතය කරන්න තීරනය කලා. දැන් ඉතින් අවසාන පෙරහුරුවත් තියල නාට්යේ පසුතලත් ඔක්කොම හදල ඉවර උනාම අපිට සංවිදායක ඇවිට් කිව්ව නාට්ය කරන්නෙ එලියෙ ස්ටේජ් එකක ඒ නිසා ඒකට ලෑස්ති වෙන්න කියල. එලියෙ නාට්ය කරනකොට සබ්දය ඇහෙනව අඩුනිසා හැමොටම මයික් දෙනව කියලට් කිව්ව. හරි එහෙනම් කමක් නෑ කියල ඔන්න කට්ටිය නාට්ය කරන්න කියල ස්ටෙජ් එක ලගට ගියම මම සංවිඩායකගෙන මයික් ටික ඉල්ලුව මෙන්න බොලේ මේ යකා මගෙ ඇගට කඩා පාත්වෙල කියනව පුලුවන් විදිහකට කරගන්නවල කියල. කොහෙද ඉතින් සංවිදායක කාරය වැරදිලාවත් නට්යක හිටපු එකෙක් නෙවෙලු 😦 මීට වඩා හොද්යි මූ අපි ස්ටේජ් එක උඩ තියල වෙඩි තිබ්බනම්, කියල අපේ නාට්ය කන්ඩායමේ එකෙක් කියනව ඇහුන ඔය වෙලාවෙදි. කොහොම හරි ඒ වෙලාවෙ සංවිදායකය මිසිං, හිටියනම් අපේ උන්ගෙන් රසට කනව මිනිහ 🙂 කමක් නෑ ඕන මගුලක් කියල අපේ උන් ටික ස්ටේජ් එකට නැගල නාට්ය කලා. එලිය ශබ්දය වැඩි නිසා සමහර අයට පැහැදිලිව දෙබස් ඇහිල නෑ ඒත් බහුතරයක් කිව්වෙ නාට්ය හොඳයි කියල. කොහොම හරි අන්තිමේදි අපේ නාට්යේ නිලියකුට හොඳම නිලිය සම්මානය ලැබුනා 🙂 කොහොම නමුත් අදටත් අර සංවිදායකය අපි දැක්කම මාරු වෙනව. ටමන් කරපු ජරා වැඩේ මිනිහටම තේරිල ඇති දැන්නම්. අපි වගේම තව කන්ඩායමකට මිනිහ මේ වගේ ලණුවක් දීල හැබැයි ඒ කන්ඩායමට අතර මගදි මයික් හම්බුන නිසා ඒ නාට්ය කන්ඩායම යන්තම් ජාමේ බේරා ගත්තා 🙂 ඒ නාට්ය කන්ඩායමෙන් තමයි හොදම නලුව තේරුනේ… වැඩ කාරයට බොරු බෑ කියන්නෙ ඕකනේ කොච්චර දුශ්කරතා තිබුනත් දක්ෂයා අවසානෙදි දිනනවා. පහලින් තියෙන්නෙ නාට්යහි ඡායාරූප ටිකක් 🙂 ( ඡායාරූප ගත්තෙ – සුධීර බණ්ඩාර )

අපෝ ඒ කෙල්ල කැතයි බං

මේක මගේ යාලුවෙකුට වෙච්ච වැඩක්, එතකොට අපි උසස් පෙළ පන්තිවල සිටියේ. මේ කතාවෙ කතා නායකයට අපි කවුරුත් කිව්වෙ යෙට්ට කියල මිනිහට නම වැටුනෙ ටිං ටිං කාටූන් එකේ හිටිය යෙටී නිසා එකකොට හැමෝටම මේ යාළුව මොනවගේද කියල තේරෙනවනේ. ඔන්න ඉතින් අපේ මේ මිත්‍රය යන පිසික්ස් ක්ලාස් එකට එන ගෑනු ළමයෙක් ගැන පිළිබඳ සිතක් පහලවෙලා කොයි වෙලාවෙත් යෙට්ටගේ වැඩේ අර කෙල්ල ගැන කියවන එක ඔන්න ඉතින් දවස් දෙක තුනක් අපි යෙට්ටගෙ ඔලුවට විෂබීජ දාල දාල අන්තිමට යෙට්ට කැමතිවුනා අර ගෑනු ළමයගෙන අහන්න.

ඔන්න ඉතින් ඊළග සතියෙ පිසික්ස් ක්ලාස් එක ඉවර වෙලා අපි කට්ටිය යෙට්ටත් එක්ක ඉන්නව අර ගෑනු ළමය පන්තියෙන් එළි‍යට එනකන් 😉  ගෑනු ළමය ආව, එක පාරම අපේ සෙට් එකේ ඉන්න ඔය සබ්ජෙක්ට් එක ගැන ප්‍රවීන ඉන්දික ( ජපන ) යෙට්ටට කියනව මචන් මෙතන අහන්න එපා අපි බස් එකේදි අහමු කියල යෙට්ටත් එක පයින් වැඩේට කැමතිවුනා මොකද ඒ වෙලාව ක්ලාස් එක ලඟ සෑහෙන්න සෙනඟ.

දැන් අර ගෑනු ළමය අපිට ඉස්සරහින් ගිහින් බස් එකට නැග්ග අපි ඊට මීටර් 100ක් විතර පිටිපස්සෙන් ආවෙ. බස් එක පරන ෆූසෝ බස් එකක් සීට් තියෙන්නෙටිකක් ඉහලින් නිසා ඇතුලෙ ඉන්න අය හරි‍යට පේන්නෙත් නෑ. ඔන්න ඉතින් අපි බස් එක ටේ විනාඩි පහක් විතර කැරකි කැරකි ඉදල යෙට්ටට කිව්ව දැන් ගිහින් කතා කරපන් කියල යෙට්ටත් ඉතින් මල් සරා මතක් කලගෙන නැග්ග බස් එකට, මෙන්න යකෝ හැරෙන තැපෑලෙන්ම යෙට්ට බස් එකෙන් බැස්ස අපි ලගට ඇවිත් ” අපෝ ඒ කෙල්ල කැතයි බං ” අපි යමු යන්න කීවා. අපි සෙට් එකත් එක පාර හොල්මන් උනා යෙට්ටට මොකද වුනේ කියල, ඒ නිසාම යෙට්ට එපා කියද්දිම ඉන්දිකය නැග්ග බස් එකට, ටික වෙලාවකින් මෙන්න ඉන්දිකය මහ හය්යෙන් හිනා වෙවී බස් එකෙන් බහිනව ඉන්දිකයට කොච්චර හිනා ගිහිල්ලද කියනවනම් උගෙ ඇස් දෙකත් රතුවෙලා මේක දැකපු යෙට්ට එක පාරම වාෂ්ප උනා, හිනා වෙවී අපි ළගට ආපු ඉන්දික මචන් කෙල්ල වෙන කොල්ලෙක්ගෙ අතින් අල්ලගෙන ඉන්නව බස් එක ඇතුලෙ කියල කිව්ව මෙක අහපු අපිටත් මැරෙන්න හිනා 😀 ටික දවසක් යනකන් අපි ඕක කිය කිය තමයි යෙට්ටව බයිට් එකට ගත්තෙ 😀 කොහොම හරි දැන්නම් යෙට්ටට හොද පෙම්වතියක් හම්බවෙලා ඉන්නව ළගදිත් අපි යාලුවො සෙට් උන වෙලාවක මේ කතාව මතක් කලා, දැන් ඉතින් අපිට යෙට්ටට කියන්න තියෙන්නෙ එහෙනම් ජය සිරි මංගලම් කියලයි 🙂 .

මහ ඇමතිය මොකක්ද ඒ දුම ????

මේ අපේ ගමේදි වෙච්ච සිද්දියක්,අපේ පරම්පරාවට පස්සෙ පරම්පරාව ඒ කියන්නෙ අපි උසස් පෙළ කරන දවස් වලදි  ගමේ ප්‍රාථමික පන්තිවල හිටපු නංගිල මල්ලිල එකතුවෙලා පොඩි වේදිකා නාට්යක් හදල 🙂 දැන් මේක පෙන්වන්න සූදානම් කරගෙන තිබුනෙ අවුරුදු උත්සවක් තිබුන දවසක හවස් වරුවක මොකද කට්ටියක් ඉන්නවනෙ නාට්ය බලන්න. ඔන්න ඉතින් අපි ලොකු උන් සෙට් එක ගිහින් ස්ටේජ් එක එහෙම ගහල දීල අපිට දෙන්න පුලුවන් සපොර්ට් එක දුන්න පොඩිඋන්ට. ෂා…. අපිට පස්සෙ පරම්පරාව අපිට වඩා වැඩකාරයො වෙලානෙ 😀 නාට්ය නියමෙට යනව. එකපාරටම වේදිකාව පිටිපස්සෙන් දුමක් දාන්න පටන් ගත්තනෙ මේ දුම නවතින පාටකුත් නෑ අපේ පොඩි නළුවොන්ටත් මෙක කරදරයක් වෙලා තිබ්බෙ. ඒ වෙලාවේ වේදිකාව උඩ හිටියෙ රජතුමා හා මහ ඇමති, එක පාරම රජතුමා අතිරෙක දෙබසක් දාල මහ ඇමතිගෙන් අහනව “මහ ඇමතිය මොකක්ද ඒ දුම ??? ” කියල මේක අහපු මහ ඇමති උඩ ගියා ඇයි එහෙම දෙබසක් පුරුදු වෙලා තිබුනෙ නෑනෙ 😀 මහ ඇමති ටිකක් වෙලා කල්පනා කරල මෙහෙම කිව්වා ” අවසරයි රජතුමනි මේ සඳයලගෙ වත්තෙ කුණු ගොඩකටද කොහෙද ගිනිතියල කොහෙද හඳයලගේ තාත්ත කලොත් කරන්නෙ ඔය වගේ ගොන් වැඩක්මනෙ කියල 😀 ” මේක අහපු නාට්ය බලන්න ආපු හැමෝටම හොදටම හිනා මහ ඇමතිට හිටපු පොඩි එකාට අමතක වෙලා ඌ නාට්යක රගපානව කියල 🙂 ඒ අතර අපි දැක්ක හඳයගෙ ( හඳගම මල්ලිගෙ ) තාත්ත සෙනඟ අතරින් හිමිහිට මාරුවෙලා යනව 😀

බිතු සිතුවම් රූ වැනි ඔබ කොතනද මිතුරනි

ජීවිතේ එක එක කාලෙට අපිට එක එක විදිහෙ මිනිස්සු මුනගැහෙනව ඒ අතරින් තමන් තේරුම් ගන්න පුලුවන් දුක සැප බෙදාගන්න පුලුවන් මිනිසුන් මුනගැසෙන්නෙ බොහොම කලාතුරකින් ඒ වගේ මිනිසුන්ට තමයි හොඳම යාලුවෙක් එහෙමත් නැත්නම් බොක්කක් කියල කියන්න පුලුවන්. මොන්ටි සෝරියෙ එකට හිටපු උන් ඉස්කෝලෙ යද්දි හැලෙනව. එකවසරෙ ඉදන් එකට හිටපු උන් පහේ ශිෂ්ෂත්ව විභාගයෙන් පස්සෙ වෙන වෙන ඉස්කෝල වලට යනව, ආයෙ සාමාන්ය පෙල විභායෙන් පස්සෙ තව කටිටියක් හැලෙනව එහෙම හැලෙන් ගොඩක් උන් ආමි එකට බැදෙනව ඊට පස්සෙ ආයෙ උන් දක්ක ලැබෙන්නෙ බොහොම කලාතුරකි. සාමාන්යපෙළ සමත් වෙච්ච උන් බයෝ මැත්ස් ආර්ට් කොමස් කරන්න යනව එතකොට අවුරුදු එකලොහක් එකට හිටපු උන් කැඩිල අලුත් අලුන් යාලුවො සෙට් හැදෙනව එයිනුත් කොටසක් වෙන වෙන ඉස්කොල වලටත් යනව එහිදි තව අලුත් යාලුවො එකතු වෙනව,පරන යාලුවො හැලෙනව. උසස් පෙළ ගොඩ දාගන්න ක්ලාස් ගානේ මැරෙනව ක්ලාස්වලදි අලුත් යාලුවො සෙට් වෙනව. කැම්පස් සිලෙක්ට වෙන උන් කැම්පස් යනව අනික් උන් ජොබ් කරනව තව තව උන් වෙන වෙන කෝස් කරනව එක පාරම මහ රෑ කොල් එකක් එනව “මචන්, මම දැන් එයාර් පොට් එකේ ඉන්නෙ. මම රට යනව, උබට කලින් කියන්න බැරි උනා මචන්. එලකිරි පරිස්සමෙන් ගිහින් වරෙන්” තවත් සමහර උන් නොකියාම රට ගිහින් එක පාරම මූනු පොතෙත් සෙට් වෙනව 🙂

                                         කැම්පස් එක වෙනම ලෝකයක් වෙනව අමුතු අමුතු උන් මුන ගැහෙනව මාර යාලුවො සෙට් වෙනව. බෝඩින් වල තව තව යාලුවො සෙට් වෙනව. එකට අවුරුදු හතරක් ඉගෙන ගන්නව ඒ අතරතුරදි එකට ඉන්න උන් හැලෙනව, උන් ජොබ් වලට යනව තවත් උන් පිටරට කැම්පස් වලට යනව.කැම්පස් එකේ ඉදන් ගෙදර යද්දි එක පාරටන දැකල පුරුදු මූණු හම්බවෙනව, ආනේ…. මේ ඔයානෙ මාර විදිහට වෙනස් වෙලා දැන් මොකද කරන්නෙ.. ඊට පස්සෙ පරන ආගිය කතා එකට හිටපු යාලුවො ගැන කතා. අඩෝ… මට උබේ නම නම් මතක නෑ බන් උබ අපේ ක්ලාස් එකේ නෙද හිටියෙ ඉතින් ඉතින්…. පරන යාලුවො සෙට් උනාම මුල්ම වචන ටික ඔහොමනෙ 🙂 පරන යාලුවො මුන ගැහුනම ජීවිතේ තරුණ වෙනව එකපාරම 🙂 තවත් සමහර යාලුවො දැක්කම අහක බලන් යනව කථා තරන්න වෙයි කියල. උන් ඒ කාලෙනම් ඔහොම නෑ….. 😀 කොහොම උනත් අපිට හැමදාටම ඉතිරි වෙන්න හොඳ යාලුවො ගැන මතකය විතරයි. ඒ මතකය කවදාවත් මැරෙන්නෙ නෑ…. මට මේ සටහන ලියන්න හිතුනෙ මගෙත් එක්ක එකට හිටිය යාලුවො සෙට් එකක් හෙට රට යනවා. ආයෙ උන් සමහර විට කවදාකවත් මුන ගැහෙන්නෙ නැතිවෙයි ඒත් අපි සෙට් එක එකට වල බැහැල කරපු පිස්සු වැඩ ජීවිත කාලය පුරාම මතකයේ තියේවි. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකකි කියල කවුදෝ කියල තියනවනෙ 🙂

 

යාපනය

මැයි මාසෙ 27,28 දෙදින යාපනය ප්‍රදේශයේ ඇවිදින්නට අවස්ථාවත් ලැබුනා මේ ඡායා රූප එම ගමන අතර තුරදී ලබාගත් ඒවා. 

A9 මාර්ගය

A9 මාර්ගයයුධ ස්මාරකය - කිලිනොච්චිය නගරය

යුධ ස්මාරකය - අලිමංකඩ

යුධ ස්මාරකය - අලිමංකඩ

අලිමංකඩ කලපුව

අලිමංකඩ කලපුව - අලිමංකඩ තානායම තිබූ ස්ථාන‍යට මග පෙන්වන පුවරුව

හසලක ගාමිණී යුධ ස්මාරකය

 

හසලක ගාමිණී යුධ ස්මාරකය

තව ඡායාරූප ගොඩාක් තියනව ඒව ඉදිරි ලිපි වලදි ඉදිරිපත් කරන්නම්. 🙂

නොමියන මිනිසුන්

මිහිපිට අඟලක් හිමි නැති මිනිසෙක් තනයි මාලිගා අහසේ
කිරුළු දරන්නට රටක් නැති රජ කරවන්නට පුතෙක් නැති
අතීතයක් මිස හෙටක් නැති මිහිපිට බිම් අඟලක් නොමැති
මිනිසෙක් තනනා මාලිගා…….

දිවි මාළිගයේ කවුරු රඟන්නේ
අදුරු කුටිය කෙලෙසද එලි වන්නේ
පාලු අදුර කවුදෝ සිදලන්නේ
පෙරමෙන් කිංකිනි නැත හැඩවෙන්නේ
අහසේ තනනා මාළිගා…..

අදුරු මාළිගා එළිකරවන්නයි
පාලු අදුර මොහොතින් සිදලන්නයි
හෙළ මව යලි රන් කිරුළු දරන්නයි
කැලේ පුතුන් ලොව රජ කරවන්නයි
මිනිසෙක් තනනා මාළිගා ……..
අහසේ තනනා මාළිගා………..

මේ සිංදුව මගෙ හිතට වැදිච්ච එකක්, 1994.01.01 දා තිරගතවුන ගාමිනි ෆොන්සේකා අද්යක්ෂනය කල , බර්නාඩ් ගුනසේකර නිෂ්පාදනය කල දමිත් ෆොන්සේකා සමගින් සංගීතා වීරරත්න ප්‍රදාන චරිත රඟපෑ නොමියන මිනිසුන් චිත්‍රපටියේ තමයි මේ සිංදුව අඩගුවුනේ. පොඩි කාලෙ එක පාරක් මේ චිත්‍රපටිය බැලුව වගේ මතකයි. ඒත් තවපාරක් බලන්න ආසයි. මේ සිංදුව කාලයක් තිස්සෙ හොය හොය ඉද්දි යූ ටියුබ් එකේ තිබිල හම්බුනා. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාත් මේ චිත්‍රපටියේ හමුදා නිලදාරියකුගෙ චරිතය රඟපාල තියනව.පහලින් තියෙන්නෙ එතුමා නොමියන මිනිසුන් චිත්‍රපටියෙ රඟපාන අවස්ථාවක ගත්ත ඡායා රූපයක්.(මේ ලිපිය දේශපාලනික අදහසකින් ලියූ ලිපියක් නොවන බව කරුනාවෙන් සලකන්න 😀 )

ආසාවට වල බැසීම

කාලෙකට පස්සෙ බ්ලොග් එකක් ලියන්න හිතුන.දැන් ඉතින් ඉස්සර වගේ නිවාඩු පාඩුවෙ ඉන්න ලැබෙන්නෙ කලාතුරකින්.හැමදාම වැඩට ගිහින් එද්දි වෙලාව 8.00,8.30 විතර වෙනවා.ඒ ඇවිල්ල නාල කාල ඉවර වෙද්දි 9.30 විතර වෙනව.ඊට පස්සෙ ඉතින් මූනු පොතෙයි, සින්ඩියෙයි ටික වෙලාවක් ඉදල නිදා ගන්නව….. ආයෙත් පහුවදා උදේම නැගිටල වැඩට යනවා, සෙනසුරාද ඉරිද ලෙක්චර්ස් යනවා….. අයියෝ සල්ලි ( අපේ සෙට් එකේ ජනප්‍රිය කියමනක් )ඔහොම තමයි ජීවිතේ කොහොම හිටපු කොල්ලෙක්ද මං 😉 වැඩ කරන ජනතාවගේ අවාසනාවට අද සින්ඩියට ලෙඩක් හැදිල ඒක හදන්න වදුරො සෙට් එකක් යවලලු… වදුරො ඔව හදනකම් බකන් නිලා ඉන්නෙ මොකටද කියල බ්ලොග් එකක් ලියන්න හිතුන. ඉස්සර කැම්පස් එකේම තමා ජීවිතේ ගෙවුනෙ….. උදේ පාන්දරම ලැපත් උස්සගෙන සෙකන්ඩ් එකට යනව ප්ලග් පොයින්ට් එකක් බුක් කර ගන්න. බොහෝ දවස් වලට මම යද්දි ටොමිය ඇවිත් මටත් එක්ක ප්ලේස් එකක් අල්ලන් ඉන්නව. දැන් බලයි මොකාද ටොමිය කියල ඒ අපේ බැජියෙක් හිත හොද සතා 😀 ඒ තරමටම සෙකන්ඩ් එකේ ප්ලග් පොයින්ට් දුර්ලබයි ඒ දවස් වල දැන්නම් අලුතින් ටිකක් හයි කරල තියනව දැක්ක ලගදි කැම්පස් ගියපු වෙලාවක. ඉතින් ඔහොම දවසම කැම්පස් එකේ වල බැහල රෑ 8ට විතර තමයි ආපහු බෝඩිමට යන්නෙ. ඒ දවස් වල අපිත් එක්ක  සෙකන්ඩ් එකේ වල බහින සෙට් එකක්ම හිටියා. මනා,ජොයියා,ප්‍රතාප්,අකිල අයියා, සරා, සුප්පයි මදුයි,ටර්සනුයි ජේනුයි අපි හිටියත් නැතත් උන් හතර දෙනානම් අනිව සෙකන්ඩ් එකේ ඉන්නව කොයි වෙලාවෙ බැලුවත්. වටේ පිටේ ලයිට් දාල ඉස්සරහ කඩේ කොත්තු දාන සද්දෙ ඇහෙද්දි තමයි කැම්පස් එකෙන් එලියට බහින්නෙ. අද වැඩ ඇරිල එන ගමන් කැම්පස් එක ළග ATM එකට යද්දි කැම්පස් එකෙ ඉදන් පොඩි උන් සෙට් එකක් එලියට ආව…. ඒත් එක්කම අපි ඒ දවස්වල වල බැහැපු හැටි මතක් උනා…..ඉස්සර එකට වල බැහැපු උන් ඔක්කොම අද රෑ දවල් දෙකේම වැඩ…….දැන් අපිට ආසාවට වල බහින්න වෙලාවක් නෑ……අයියෝ සල්ලි…කොහොම හිටපු කොල්ලො සෙට් එකක්ද අද අම්බානක බිසී වෙලා ඉන්නෙ….ජීවිතේ හැටි ඔහොම තමයි 🙂

කලකට පස්සේ…….

දැන් සෑහෙන දවසකින් බ්ලොග් එකක් ලියන්න බැරි උනා. ඒකට හේතු එකක් නෙවෙ මහ ගොඩක් තිබුන. කොහොම උනත් ගිය සතියෙ කාලෙක ඉදන් තිබුන ප්‍රස්නෙකට විසදුමක් ලැබුනා ඒ වෙන මුකුත් නෙවේ මට ජොබක් සෙට් උනා.නුගේගොඩ තියන සොෆ්ට්වෙයාර් කම්පෑනි එකක තමා වැඩ කරන්නේ, හප්පා දැන් සතියක් තිස්සෙ වැඩ. රෑ දවල් ගෙවෙනව තේරෙන්නෙ නෑ. උදේම නෑගිටල ජොබට යනව ආපහු රෑට රෑ වෙලා බෝඩිමට එනව. ඒ ඈවිල්ල ටික වෙලාවක් මූණු පොතේ ඉදල පහුවදාට කරන්න තියන වැඩ වලට ලෑස්තිවෙලා නිදාගන්නවා. ඔහොම තමා දැන් ජීවිතේ ගෙවෙන්නෙ. ජොබ් එකනම් අවුලක් නෑ මේ දවස් ටිකට අලුත් අත්දැකීම් ගොඩක් ලැබුනා. බාගෙට ලියපු බ්ලොග් හතරක් තියනව පෝස්ට් කරන්න. වෙලාව ලෑබෙන විදිහට ඒව ලියන්නත් ඕන.හෙට හාෆ් ඩේ…..දැන්නම් නිදිමතයි……පස්සෙ වෙලාවක හම්බ වෙමු මම ගියා……

පොඩි කාලේ කරපු පොඩි පොඩි වැඩ

මේ ලිපිය ලියන්න හිතුනේ අපේ හිතවත් කතන්දරකාරයා ලියල තිබුන මං කවියෙක් වුන හැටි  කියෙව්වට පස්සෙ. මට මතක විදිහට මම මුලින්ම කවියක් ලිව්වෙ හය වසරෙ ඉද්දි පෝය දවස ගැන තමයි කවිය ලිව්වෙ. හය වසරෙ විතර ඉද්දි අපේ ප්‍රියතම පත්තරේ තමයි විජය පත්තරය, මමත් මේ කවිය විජය පත්තරේට තැපැල් කලා….ටික දවසකට පස්සෙ ඔන්න මේ කවිය විජය පත්තරේ පලවුනා ( අප්පේ සන්තොසෙ බෑ 🙂 ) ඔන්න ඊටත් දවස් ගනනකට පස්සෙ අපේ ඉස්කෝලෙ බාරෙ මගෙ නමට පෝස්ට් කාඩ් එකක් ආවා. ඒක එවල තියෙන්නෙ රජරට ගුවන් විදුලි සේවාවෙ පෝය දවසෙ විකාශය කරන ලමා වැඩ සටහනක නිෂ්පාදකවරියක්, මම විජය පත්තරේට ලියපු කවිය ඊලග පෝය දවසෙ හවස ළමා වැඩ  සටහනේ විකාශය වෙනව කියල තිබුනෙ. ඔන්න ඉතින් පෝය දවසෙ ගෙදර කස්ටියත් ඔක්කොම එකතු කරගෙන ඒ වැඩසටහන ඇහුව, බොහොම ලස්සනට තව ළමයෙක් මේ කවිය ගායනා කලා ( මට මාර හැපි 🙂 ඇයි ඉස් ඉස්සරලාම ලියපු කවියනෙ ) ඔන්න ඊට පස්සෙ හත වසරෙ විතර ඉද්දි මම ලියපු කෙටි කථාවක් විජය පත්තරේ පලවුනා. ඊට පස්සෙත් කවි, කෙටි කථා කීපයක්ම ලිව්වා නමුත් ඒවා පත්තර වලට දාන්න හිතුනෙ නෑ……. මගේ කවිය සහ කෙටි කථාව පලවුන විජය පත්තර දෙක අදටත් මගෙ ලග තියනවා…… ඒව බලද්දි පොඩි කාලෙ කරපු පොඩි පොඩි වැඩ මතක් වෙනවා……. 🙂

බයකට නෙවේලු හිතේ පොඩි මෙවුව එකක්ලු

ඔන්න මේ සිද්ධිය උනේ මේ අවුරුද්දෙ මාර්තු වල වගේ මගෙ මතකයේ හැටියට, ඒ කියන්නෙ ගිය සෙමිස්ටර් එකේ… අපිට ගිය සෙමිස්ටර් එකේ පොරොජෙක්ට් මැනේජ්මන්ට් කියල සබ්ජෙක්ට් එකක් තිබුන. මේකෙදි අපට කරන්න තිබුන ප්‍රොජෙක්ට් එක තමයි පේශන්ට් ඉන්ෆොමේශන් මැනෙජ්මෙන්ට් සිස්ටම් එකක් හදන්න. එක කන්ඩායම් ව්යාපෘතියන් ඉතින් අපි කීපදෙනෙක්  තව යාලුවෙක්ගෙ ගෙදරට එකතුවෙලා තමයි මේකෙ වැඩ කරගෙන ගියේ. දවල්ට ලෙක්චර්ස් තියන නිසා ගොඩක් වෙලාවට අපි රෑට තමයි ප්‍රොජෙක්ට් එකේ වැඩ කලේ. ඉතින් අපි එක එක වෙලාවට තමයි යාලුවගෙ ගෙදරට යන්නෙ ( මොකද එක එකාගෙ වැඩ ඉවර වෙන වෙලාවල් වෙනස්නෙ ) අපේ එක යාලුවෙක් ඉන්නව ලකා කියල, ඔන්න අපි දවසක් රෑ වැඩ කර කර ඉද්දි රෑ 10.30 ට විතර ලකා මගෙත් එක්ක හිටපු අනෙක් යාලුවට (මිනිහට අපි කියන්නෙ සූකිරි කියල ) කෝල් කලා…..

සූකිරි:- මේ උබ එන්නෙ නැද්ද බං??
ලකා:-  එනව එනව ඒත් මචන් පොඩි අවුලක් තියනව
සූකිරි:- කියපන් මොකක්ද සීන් එක
ලකා:- මචන් වැලිවිට හන්දියට වරෙන්කො
සූකිරි:- මේ වද දෙන්නෙ නැතිව වරෙන් බං මල වාතේ
ලකා:- අඩෝ එහෙම කරන්න එපා බං අනේ උබල දෙන්න වරෙල්ලකො
සූකිරි:- හරි හරි ඔහොම හිටපන් අපි එන්නම්

මේ අතරෙදි ලකාගෙ බොඩිමෙ ඉන්න තව යාලුවෙක් මට කෝල් කලා…

ජොයියා:- අඩෝ ලකා ආවද බං
මම :- තාම නෑ අපි ඌව එක්කන් එන්න හන්දියට යන ගමන් ඇයි මුකුත් අවුලක්ද??
ජොයියා:- තාම නම් අවුලක් නැතිව ඇති… ලකා බෝඩිමෙන් එන්න ඉස්සරල හොල්මන් කතා කියල ඌව බය කලා… ඊට පස්සෙ අද රෑ ප්‍රොජෙක්ට් එකේ වැඩ කරන්න යන්න බෑ කියල ඌ නවතින්න හදද්දි මම බලෙන්ම එවුවෙ… පොඩ්ඩක් බලපන් ලකා හොදටම බයවෙලා ඇත්තෙ
මම :- අපොයි උබ ගම කාලනෙ ඒක තමා ඌ අපිට එන්න කියන්න ඇත්තෙ…..

ඔන්න ඉතින් මමයි සූකිරියි හන්දියට යද්දි පාර අයිනෙ ලයිට් කණුවක් යටට වෙලා ලකා ඉන්නවා….. ඌ දැකපු ගමන් අපි දෙන්නට හිනාව නවත්ත ගන්න බැරි උනා…

මම:- ලකා මොකෝ බං අපිට එන්න කිවුවෙ???
ලකා:- නෑ මේ නිකන් බං උබල දෙන්න නිකන් ඉන්න නිසයි එන්න කිවුවෙ
සූකිරි:-ආ ඒක මිසක් නැතිව බයකට එහෙම නෙවේ නේද??
ලකා:- පිස්සුද බං
සූකිරි:- ආ එහෙමද අපිට ජොයිය කිවුව උබට බයයි කියල අද එන්නත් බෑ කියල කිව්ව කියල
ලකා:- මේකයි බං බයකට නෙවේ මං උබලට එන්න කිව්වෙ පාරෙ තනියම එද්දි හිතේ පොඩි මෙව්ව එකක් ආව ඒකයි උබල දෙන්නට එන්න කිව්වෙ

ඔන්න ඔහොමයි අපේ ලකාගෙ වැඩ.. අපි තාමත් දන්නෙ නෑ ලකා පාරෙ එද්දි උට ඇතිවෙච්ච මෙව්ව එක මොකක්ද කියල ලකාම තමයි ඒක දන්නෙ 🙂 සුප්පාගේ හොරර් ‍ෆිල්ම් බැලීමේ කලාව ඇතුලු තවත් හොල්මන් කතා ඉදිරියේදී බලාපොරොත්තුවන්න………. 🙂